Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΞΥΛΙΝΗΣ ΠΑΛΕΤΑΣ

Οι μικρές κινητές πλατφόρμες εκφόρτωσης στα λιμάνια του 19ου αιώνα, γνωστές και ως skids, αποτελούν τον πρόγονο της σημερινής παλέτας. Αρχικώς, η ανύψωση των φορτίων απαιτούσε την ύπαρξη κενών διαστημάτων στα αποθηκευμένα υλικά ενώ στη συνέχεια, για λόγους προστασίας και αντοχής, χρησιμοποιήθηκαν ενδιάμεσα ξύλινες ράβδοι. Με την εμφάνιση των πρώτων χειροκίνητων ανυψωτικών το 1887, οι ράβδοι τοποθετήθηκαν στο κάτω μέρος της πλατφόρμας, η οποία μίκρυνε σημαντικά. Το 1909, η έλευση του αυτοκινούμενου περονοφόρου σήμανε τη δημιουργία της πρώιμης παλέτας. Η εκδοχή κίνησης σε δύο και εν τέλει το 1919 σε τρεις άξονες έδωσαν στην παλέτα τη σημερινή της μορφή, προσφέροντας πολλαπλές εισόδους και δυνατότητα αναστροφής. Πλέον, η παλέτα αριθμεί πάνω από έναν αιώνα ζωής, χρειάστηκαν όμως αρκετές δεκαετίες μέχρι την πλήρη εφαρμογή της.

Το 1931, έρευνα των Αμερικάνικων Σιδηροδρόμων έδειξε πως η εκφόρτωση ενός βαγονιού γεμάτου με 13,000 κονσέρβες συσκευασμένες σε δέματα διαρκούσε 3 ημέρες. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η χρήση παλετών επιτάχυνε τη διαδικασία σε 4 μόλις ώρες. Επιπλέον, η επίπεδη επιφάνεια της παλέτας, λειτουργώντας κάθε φορά ως νέα οριζόντια πλατφόρμα, έδωσε τη δυνατότητα τοποθέτησης των φορτίων σε αλλεπάλληλα κατακόρυφα επίπεδα. Η ανάπτυξη καθ’ ύψος είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αναγκαίου χώρου αποθήκευσης. Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η χρήση της παλέτας ήταν ακόμη αρκετά σπάνια. Η οικονομική ύφεση και η ανεργία λειτουργούσαν ανασταλτικά σε επενδυτικά προγράμματα αναδιοργάνωσης των αποθηκών και ανανέωσης του εξοπλισμού. Άλλωστε, την εποχή εκείνη, ένα ανυψωτικό περονοφόρο κόστιζε πολύ ακριβότερα από την τότε υφιστάμενη περίσσεια φθηνών εργατικών χεριών.

Σημείο καμπής στην ιστορία της παλέτας αποτέλεσε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η δομή των κέντρων διανομής άλλαξε εν μία νυκτί και αυτό διότι ο ικανός έλεγχος των προμηθειών με ελάχιστο ανθρώπινο δυναμικό απέκτησε κριτική σημασία. Η είσοδος της Αμερικής στον πόλεμο σηματοδότησε τεράστιες παραγγελίες παλετών και περονοφόρων ενώ η κλίμακα των συγκρούσεων έκανε την παλέτα παγκοσμίως γνωστή.

Με την έλευση της ειρήνης, εργοστάσια και αποθήκες είχαν ήδη προσαρμοστεί στις νέες μεθόδους διαχείρισης υλικών. Επί των ημερών μας, κατασκευάζονται κάθε χρόνο πάνω από ένα δισεκατομμύριο παλέτες παγκοσμίως, ενώ μόνο στην Αμερική κυκλοφορούν περίπου τα δύο δισεκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων βέβαια των μεταχειρισμένων και ανακυκλωμένων μέσων, τα οποία μετά από προσεκτικό σχεδιασμό και την απαραίτητη προτυποποίηση (standardization) συγκεντρώνονται σε κέντρα (pools) ως προς νέα διανομή, ακριβώς όπως συμβαίνει και στις εγκαταστάσεις μας, στη Νάουσα Ημαθίας.

  • ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ...

    ΟΙ ΠΑΛΕΤΕΣ ΚΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ